تیتر یک

گفتگو با مدیرمسئول نشریه‌‌ی واحه و دبیر سابق و عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی

در خصوص عملکرد انجمن اسلامی و واحه

تجربه‌نشان‌دادكه غالب ادعاهاي ما واقعيت دارد ...

اشاره: در هفته‌ی گذشته طی گفتگوهایی با برخی فعالان دانشجویی دانشکده کوشیدیم به ارزیابی و نقد عملکرد انجمن اسلامی در سال تحصیلی جاری بپردازیم. در همین راستا طی گفتگویی با محسن جعفری ـ مدیر مسئول نشریه‌‌ی واحه و دبیر سابق انجمن اسلامی ـ تلاش کردیم مواضع اعضای انجمن اسلامی را نیز در سنجش عملکرد انجمن انعکاس دهیم. محسن جعفری، دانشجوی سال آخر رشته‌ی برنامه‌ریزی اجتماعی، سال گذشته مسئولیت دبیری انجمن اسلامی را بر عهده داشت و امسال نیز علاوه بر عضویت در شورای مرکزی انجمن اسلامی، مدیرمسئولی نشریه‌ی واحه را نیز بر عهده داشت.

محسن جعفری در پاسخ به نخستین سوال صبح، ارزیابی خود از عملکرد انجمن اسلامی را این‌گونه تشریح کرد: «به نطر من عملكرد انجمن اسلامي در سال تحصيلي جاري در مجموع مثبت بوده است. هر چند بخش قابل توجهي از زمان و انرژي اين مجوعه بر سر مسائل گروه جامعه شناسي گذشت. اما اين مساله نتوانست كليت عملكرد انجمن اسلامي را تحت تاثير قرار دهد و انجمن توانست حجم زيادي از برنامه‌ها را در طول سال برگزار كند. هر چند در برخي موارد كميت فداي كيفيت شد. در هر حال مهمترين ضعف انجمن اسلامي همچنان فقدان ساختار تشكيلاتي قوي و رها نشدن كامل از كليشه‌هاي فعاليت دانشجويي و رسيدن به الگوهاي جديدي از فعاليت است.انجمن اسلامي امسال سعي كرد با تاكيد بر هويت ديني و انتقادي خود وارد مسائل سياسي، فرهنگي و صنفي شود و با رويكرد انتقادي متداوم ساختار صلب و شكننده نهادهاي دانشگاه و جامعه را واكاوي كرده و در مسير اصلاح آنها گام بردارد. نمونه آن مساله گروه جامعه شناسي بود كه طول كشيدن بيش از حد آن نشان داد كه تا چه اندازه ساختارهاي دانشكده ما انعطاف ناپذير و اصلاح كردن آن دشوار است. شايد يكي از دلائل عدم ورود و يا كمتر وارد شدن ديگر تشكل ها و گروه هاي دانشجويي دانشكده به اين پروژه همين مساله باشد كه نياز به پيگيري‌هاي مداوم و سخت‌كوشانه داشت و البته هزينه‌زا نيز بود. وگرنه انجمن نه تنها با ورود ديگر گروه‌ها به مساله مشكلي نداشت بلكه از آن استقبال هم مي كرد. منتها در چارچوب انتقادي و نه از طرقي كه به حل مساله نمي انجاميد. چنانكه نشريه صبح نيز در مواردي با رويكرد انتقادي به مساله ورود پيدا كرد».

این عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی، در خصوص رقابتی نبودن انتخابات انجمن اسلامی اظهار داشت: «در باب انتخابات انجمن اسلامي نيز كه خود من و دو نفر از ديگر اعضاي انجمن مسئوليت برگزاري آن را بر عهده داشتيم غير رقابتي بودن آن را تنها و تنها عدم ورود گروه‌هاي ديگر به انتخابات مي‌دانم. البته شكي نيست كه انجمن اسلامي مولفه‌هاي هويتي خاص خود را دارد و وارث شصت سال تاريخ است. به اعتقاد خود من ورود كساني به اين مولفه‌ها اعتقادي ندارند به انجمن اسلامي تنها موجب استفاده ابزاري از آن شده و خيانت به انجمن است. در كنار اينكه انجمن اسلامي بايد شرايط را براي ديگر گروه‌هاي دانشجويي كه به هر دليل در زمان حاضر امكان فعاليت برايشان فراهم نيست، فراهم كرده و در حد توان و متناسب با ظرفيت‌ها و آرمان‌هاي خود به آنان كمك كند. با تمام اين اوصاف و در شرايطي كه هنوز انتخابات انجمن به صورت باز و بدون اعمال محدوديت برگزار مي‌شود بهانه‌اي براي غيررقابتي بودن وجود ندارد. البته در صورت برطرف شدن ضعف‌هاي تشكيلاتي و به وجود آمدن فراكسيون‌هاي مختلف در داخل مجوعه قطعا شاهد انتخابات رقابتي در آينده خواهيم بود».

این فعال دانشجویی در خصوص سیر شکل‌گیری و انتشار نشریه‌ی واحه گفت: «از آغاز سال تحصيلي جاري و با توجه به فاصله گرفتن نشريه صبح از انجمن اسلامي از يك سو و لزوم در دسترس بودن يك رسانه براي اطلاع‌رساني و ارتباط با دانشجويان، نشريه واحه اين مهم را بر عهده گرفت و در كنار مجموعه انجمن اسلامي و همسو با كليت فعاليت‌هاي آن و نه به عنوان ارگان انجمن شروع به فعاليت كرد. نشريه در نيمسال اول سه روز در هفته و در نيمسال دوم چهار و بعضا پنج روز در هفته منتشر گرديده و توانست ارتباطي مستمر با دانشجويان و اساتيد برقرار كند. نقش مهم واحه در سال جاري پيگيري مطالبات از گروه جامعه شناسي بود كه آرام آرام و از مهرماه آغاز شد و به گونه‌اي بسط يافت كه منجر به انتشار بيش از پانزده شماره نقدنامه كه ويژه گروه جامعه‌شناسي بوده و در برهه‌اي روزانه منتشر مي‌گرديد شد. در واقع بخش اعظم پيگيري‌هاي مسائل گروه جامعه‌شناسي از طريق واحه انجام شد و در طول زمان داراي سيري صعودي به جهت كمي، كيفي و ميزان انتقادات بود».

محسن جعفری در تشریح انتقادات وارد بر نشریه‌ی واحه نیز اظهار داشت: «به اعتقاد من حجم زياد فعاليت براي توليد محتوا و انتشار روزانه واحه و نقدهاي فراگير طرح شده در آن چيزي بود كه حتي خود اعضاي گروه جامعه‌شناسي و مديريت آن نيز تصورش را نمي‌كردند. همين امر موجب شد بارها از سوي كساني كه توان انجام اين كار را نداشتند و يا بدتر ازآن در تناقضي آشكار خود به انتشار مداوم نشريه و حمله به انجمن اسلامي و نشريه واحه پرداختند، مورد اتهام ژورناليسم دون‌پايه و بي‌كلاس و بي‌محتوا قرار بگيريم. در حالي كه به نظر من ريشه اين گونه حملات اثرگذاري واحه بر فضاي دانشكده بود».

جعفری در پاسخ به سوال پایانی در خصوص شدت گرفتن اتهامات مطرح‌شده علیه نشریه‌ی واحه در ادبیات مکتوب و شفاهی جریان هوادار مدیر گروه جامعه‌شناسی اظهار داشت: «در باب اتهام توهين و افترا و هتك حرمت و ... به نشريه بايد بگويم كه شدت گرفتن سير انتقادات و راديكال شدن مطالب آن هم در يكي دو مقطع را قبول دارم. اين امر دلايل خودش را داشت و اصلي‌ترين آن ايستادگي لجوجانه مديريت گروه جامعه‌شناسي در برابر دانشجويان بود. اما توهين و هتك حرمت را نمي‌پذيرم. اگر بنا به مقايسه نيز باشد حاضرم گفته‌ها و برخي اعمال برخي اساتيد را كه ادعاي توهين به آنها وجود دارد (البته به شرطي كه به رغم وجود شهود كافي، اقدام به تكذيب آن نكنند) نقل كنيم تا عيان شود چه كسي مورد توهين قرار گرفته بود. متاسفانه فضاي بي اخلاقي و رويكردهاي ضدي ميان برخي از اساتيد آنقدر شديد هست كه نيازي به نقل آن در اينجا نيست. بهتر است يكطرفه به قضاوت ننشينيم. مطالب واحه همچنين در بر گيرنده اتهامات بدون سند و شاهد نيز نبوده است. در برخي از جزئيات ممكن است اختلاف نظرهايي وجود داشته باشد. اما اصل مسائل قابل انكار نيست و تجربه نيز نشان داد كه غالب ادعاهاي ما واقعيت دارد. وگرنه به راحتي انكار شده و مسئله پايان مي يافت. وضعيت امروز گروه جامعه شناسي حكايت از واقعيتي غير قابل اغماض دارد».

(منتشرشده در نشریه‌ی صبح ـ شماره‌ی 160 - ‌یک‌شنبه 10 خردادماه 1388)