تیتر یک

نامه‌ی سرگشاده‌ی بیش از 200 دانشجوی دانشکده‌ی علوم اجتماعی

محکومیت احضار جمعی دانشجویان به کمیته‌انضباطی

«احضار جمعی دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی با این شکل و صورت، چیزی جز اعمال زور عریان نهاد سرکوب‌گر کمیته‌ی انضباطی برای به محاق بردن اعتراض‌های صنفی به‌حق دانشجویی نیست و از نظر امضاکنندگان این بیانیه، محکوم است».

صبح: در پی احضار سیزده تن از هم دانشکده‌ ای‌ها به کمیته‌ی انضباطی دانشگاه، بیشاز دویست دانشجوی دانشکده با امضای نامه‌ی سرگشاده‌ای برخورد با دانشجویان را محکوم کردند. متن کامل این نامه به شرح زیر می باشد:

«طی روزهای گذشته، اخبار نگران‌کننده‌ای مبنی بر احضار جمعی 13 تن از هم‌دانشکده‌ای‌هامان به کمیته‌ی انضباطی دانشگاه شنیده شده است. گرچه که دلیل احضار این دانشجویان بر خلاف شیوه‌نامه‌ی انضباطی و نیز تعهدات رئیس کمیته‌ی انضباطی، در متن احضاریه درج نگردیده، اما ظاهراً دلیل احضار، اعتراضات صنفی نسبت به عملکرد مدیر گروه جامعه‌شناسی در روز سه‌شنبه 22 اردیبهشت‌ماه بوده است که با مداخله‌ی برخی اعضای بسیج دانشجویی و حضور غیرمنطقی رئیس دانشکده در جریان اعتراضات، به بروز تنش انجامید.

مقدمه‌ی شیوه‌نامه‌ی انضباطی که فلسفه‌ی وجودی کمیته‌ی انضباطی را تبیین نموده، صراحتاً تاکید دارد: «پرهیز از استفاده ابزاری از کمیته های انضباطی در واکنش به اعتراضات و ناخرسندی دانشجویان مورد تاکیداست. ایجاد و حفظ جو صمیمیت، تفاهم و اعتماد از طریق حل و فصل مسائل دانشجویان و پاسخگویی به مشکلات و پرسش‌های آنان نیازمند سعه صدر و پذیرش فضای انتقاد و گفتگو است. در نتیجه گریز از پاسخگویی به دانشجو و توسل به برخورد انضباطی صرف نتایج زیانباری را به همراه داشته و موجب کاهش اعتماد دانشجو به این نهاد ارزشمند خواهد شد». 

از سوی دیگر اعتراض دانشجویان به عملکرد مدیر گروه جامعه‌شناسی که عدم پاسخگویی و تندخویی ایشان در مواجهه با پرسش‌گری دانشجویان، مورد تایید دانشجویان و غالب اساتید گروه جامعه‌شناسی دانشکده می‌باشد و دکتر کمره‌ای ـ معاون آموزشی دانشگاه ـ نیز بر سوء مدیریت ایشان صحه گذاشته‌اند، اعتراضی به‌حق و عقلانی است.

اما افسوس که مدیریت دانشگاه به جای آنکه در مواجهه با اعتراض صنفی دانشجویان سعه‌ی صدر به خرج داده و از استفاده‌ی ابزاری از کمیته‌ی انضباطی برای سرکوب پرسش‌گری دانشجویان اجتناب ورزد (آن‌چنان که مقدمه‌ی شیوه‌نامه‌ی انضباطی برای کمیته‌ی انضباطی تعیین کرده) اقدام به احضار فله‌ای دانشجویان به کمیته‌ی انضباطی نموده است. در این بین نکته‌ی جالب، احضار دانشجویانی است که نقشی جز ناظر در جریان‌های اعتراضی نداشته‌اند؛ امری که به روشنی و در حالت خوش‌بینانه حاکی از مخدوش و غیرموثق بودن گزارش‌های رسیده به کمیته‌ی انضباطی و بی‌پایه بودن برخورد آن کمیته می‌باشد و در حالت واقع‌بینانه، از روی آگاهی و تعمد بوده و نشان از عزم و اراده‌ی مدیریت دانشگاه برای سرکوب فضای دانشجویی دانشکده دارد.

تاسف‌بار اینکه این اقدامات توسط کمیته‌ی انضباطی دانشگاه در شرایطی صورت می‌گیرد که دکتر قمصری ـ رئیس کمیته‌ی انضباطی ـ در پی جلسات متوالی در دانشکده‌ی علوم اجتماعی متعهد به اصلاح رویه‌ی کمیته‌ی انضباطی شده و قول موکد دادند که بر پایه‌ی گزارش‌های بی‌پایه اقدام به احضار دانشجویان ننمایند. با این حال آیا حیرت‌آور نیست که تنها کمتر از یک ماه از امضای تعهدات مکتوب توسط دکتر قمصری، در بین احضارشدگان نام دانشجویانی به چشم می‌خورد که چنانکه اشاره شد نقشی جز ناظر در جریانات اعتراضی نداشته‌اند؟

به عقیده‌ی ما، حرکت نمادین دانشجویان برای نصب یک پلاکارد ساده ـ فارغ از اینکه شکل کار از نظر ما بهترین شکل ممکن بوده یا نه ـ هرگز نمی‌تواند به برخورد سنگینی از این جنس بینجامد. احضار جمعی دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی با این شکل و صورت، چیزی جز اعمال زور عریان نهاد سرکوب‌گر کمیته‌ی انضباطی برای به محاق بردن اعتراض‌های صنفی به‌حق دانشجویی نیست و از نظر امضاکنندگان این بیانیه، محکوم است.

از نظر ما، عامل بروز تنش در حادثه‌ی مذکور اعضای بسیج دانشجویی بودند که با ایجاد مانع در برابر حرکت نمادین دانشجویان و ضرب و شتم تعدادی آنها، زمینه‌ی درگیری های بعدی را فراهم آورد. در این میان مایه‌ی حیرت است که با عاملان بروز درگیری و  ضرب و شتم دانشجویان، هیچ برخوردی صورت نمی‌گیرد و در مقابل دانشجویان معترض به جرم تلاش برای نصب یک کاغذ بر روی درب اتاق مدیر گروه به کمیته‌ی انضباطی احضار می‌شوند.

از مدیریت دانشگاه و رئیس کمیته‌ی انضباطی اکیداً درخواست می‌نماییم به استفاده‌ی ابزاری از کمیته‌ی انضباطی پایان داده و همچنان که شیوه‌نامه‌ی انضباطی که سند قانونی برای تعیین حدود کمیته‌ی انضباطی است، صراحتاً تاکید کرده در قبال اعتراض‌های دانشجویی سعه‌ی صدر به خرج داده و بیش از این به بی‌اعتمادی دانشجویان به سازوکارهای اداری و مدیریتی دانشگاه دامن نزنند.

به هیات رئیسه‌ی دانشکده نیز گوشزد می‌کنیم که برخورد انضباطی با دانشجویان نمی‌تواند راهکار مناسبی برای فرار از پاسخگویی و خاموش کردن اعتراض‌های دانشجویی باشد. پرسشگری و ظلم‌ستیزی دانشجویان، حق و مسئولیت انسانی دانشجویان است و با سرکوب تلاش‌های پرسشگرانه و حق‌خواهانه‌ی دانشجویان به جز انباشت اعتراضات و فوران دفعی آنها چیزی عاید فضای دانشکده نخواهد شد. لازم است هیات رئیسه‌ی دانشکده به طور شفاف موضع خود را در قبال احضار جمعی دانشجویان اعلام نماید؛ برای رفع این شائبه که هیات رئیسه‌ی دانشکده خود عامل این احضار فله‌ای است، ضروری است که هیات رئیسه‌ی دانشکده با اعلام رسمی این مساله که موافق برخورد سرکوب‌گرانه با اعتراضات صنفی دانشجویان نیست، رفع شبهه نماید. سکوت هیات رئیسه‌ی دانشکده در این مقطع به منزله‌ی تایید احضارهای غیرعادلانه‌ی صورت‌گرفته می باشد.

از اساتید گرامی نیز درخواست می‌نماییم که فارغ از موافقت یا مخالفت‌شان با صورت اعتراض‌های دانشجویی، به عنوان حافظان آزادی و استقلال آکادمیک و همچین در جایگاه دانشمندان علوم اجتماعی، تبعات برخودهای سرکوب‌گرانه با اعتراض‌های دانشجویی را به مدیریت دانشکده و دانشگاه متذکر شوند و در قبال این اقدام نامعقول کمیته‌ی انضباطی دانشگاه سکوت پیشه ننمایند».

(منتشرشده در نشریه‌ی صبح ـ شماره‌ی 159 - ‌شنبه 9 خردادماه 1388)