تیتر یک

احضار فله‌ای 13 تن از دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی به کمیته‌ی انضباطی

انتقام کینه‌توزان از علوم اجتماعی

گروه دانشگاه ـ «احضارتان می‌کنم کمیته‌ی انضباطی ... به خاک سیاه می‌نشانم‌تان ...».  تهدیدها بالاخره عملی شد؛  سیزده تن از دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی به شکل جمعی به کمیته‌ی انضباطی دانشگاه احضار شدند. روز گذشته معاون آموزشی دانشکده ـ دکتر غفاری ـ با تماس با دبیر انجمن اسلامی از احضار تمام اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی در سال جاری به همراهی شش تن دیگر از دانشجویان به کمیته‌ی انضباطی خبر داد. بر این اساس، برای هر هفت عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی ـ سپیده امیرکافی، محسن جعفری‌مقدم، آرمان ذاکری، مریم رحمانی، فاطمه صالحی، احمد طالبی، حمیدرضا هندی ـ به همراه شش تن دیگر از دانشجویان ـ بهزاد احمدفر، امیر جاودانی، کمال رضوی، شهین غلامی، هیوا مجیدزاده ـ احضاریه‌هایی به دست معاونت آموزشی دانشکده رسیده است. روز گذشته، ده احضاریه توسط دانشجویان رویت و اعلام وصول شد.

در متن احضاریه‌های این دانشجویان هیچ اشاره‌ای به علت احضار و اتهام منتسب نشده است و بدین ترتیب دلیل اصلی احضار این دانشجویان روشن نیست؛ با این‌حال با توجه به چهره‌های احضارشده، این افراد احتمالاً به سبب تنش‌های روز سه‌شنبه 22 اردیبهشت‌ماه در دانشکده در پی تریبون آزاد دانشجویی انجمن اسلامی به کمیته‌ی انضباطی احضار شده‌اند. عدم ذکر علت احضار در متن احضاریه‌ها در حالی صورت می‌گیرد که هم مطابق شیوه‌نامه‌ی انضباطی و هم بر طبق توافقات و تعهدات چندی پیش دکتر قمصری با کمیته‌ی حمایت از حقوق دانشجویان احضارشده، کمیته‌ی انضباطی موظف است که در متن احضاریه علت اتهام را با استناد به شیوه‌نامه‌ی اجرایی انضباطی اعلام نماید.

بدین ترتیب به نظر می‌رسد مدیریت دانشگاه که از چندی پیش به طور پیاپی به سبب تخلفات صورت گرفته در روند کمیته‌ی انضباطی دانشگاه و همچنین تخلفات مدیر گروه جامعه‌شناسی، هدف اعتراض دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی بوده است، درصدد برآمده تا با توجه به فضای انتخاباتی موجود که اذهان دانشجویان را به خود مشغول کرده، زمینه‌ی سرکو.بی اساسی در بین دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی را فراهم آورد تا بدین طریق هرگونه فریاد اعتراضی در دانشکده برای سال‌های آتی خاموش گردد.

دانشکده‌ی علوم اجتماعی در سال تحصیلی جاری، شاهد فضای دانشجویی زنده و فعالی بود که در آن عموم دانشجویان با حضور در عرصه‌ی عمومی در مقاطع مختلف به پیگیری حقوق خود پرداختند. به نظر می‌رسد پویایی و شادابی فضای دانشکده در سال جاری به مذاق کسانی که طی این مدت منافع‌شان به خطر افتاده خوش نیامده و درصدد برآمده‌اند تا با تحمیل هزینه‌ای سنگین به فضای دانشجویی، مانع از تداوم فضای موجود شوند.

نکته‌ی مهم در این میان، هم‌دستی و هم‌داستانی مدیریت دانشکده و در راس آن، رئیس دانشکده با جریان احضار فله‌ای دانشجویان می‌باشد. چنانچه علت احضار اخیر، اتفاقات روز سه‌شنبه 22 اردیبهشت‌ماه باشد، با توجه به حضور احساسی و غیرمنطقی رئیس دانشکده در متن کشاکش‌ها و فریادهای ایشان، بی‌شک احضار دانشجویان با گزارش مستقیم یا حداقل تایید ایشان صورت گرفته است.

حضور دانشجویان در مقابل اتاق مدیر گروه جامعه‌شناسی به قصد نصب نمادین پلاکاردی با مضمون «این اتاق تا تعیین مدیر گروه جدید بسته است» بر روی درب این اتاق، به خودی خود نمی‌تواند موضوع اتهام باشد و احضار دانشجویان به سبب این اقدام نیز فاقد هرگونه توجیه حقوقی و قانونی است. در این بین، البته ترکیب افراد احضارشده گویای آن است که احضار به طور مسلم فله‌ای و بی‌پایه است؛ چرا که حداقل نه تن از دانشجویان احضارشده هرگز نقش جدی در این اقدام نداشتند و چنانچه بنا بوده که احضار به سبب نصب یک پلاکارد صورت گیرد، تنها دو تن از دانشجویان می‌توانستند مورد سوال قرار گیرند. احضار دانشجویانی که هیچ نقشی جز حضور در صحنه (و در مواردی تلاش برای آرام کردن فضا) نداشته‌اند، هیچ معنایی جز فله‌ای و بی‌پایه بودن احضارها ندارد.

در حالی که معاون آموزشی دانشگاه ـ دکتر کمره‌ای ـ چندی پیش با حضور در دانشکده و پاسخگویی پیرامون وضعیت گروه جامعه‌شناسی، خواهان فراهم آوردن فضایی آرام برای تصمیم‌گیری منطقی و به دور از تنش رئیس دانشگاه برای تغییر مدیر گروه جامعه‌شناسی شدند، اقدام اخیر مدیریت دانشگاه در احضار فله‌ای دانشجویان در تعارض آشکار با این درخواست دکتر کمره‌ای قرار دارد.

اکنون علوم اجتماعی، دانشجویان و اساتید آن با آزمونی دیگر مواجه شده‌اند. در حالی که تا چندی پیش، دانشکده‌ی علوم اجتماعی مامن اعتراضات دانشجویی برای اصلاح رویه‌ی کمیته‌ی انضباطی بود، احضار فله‌ای و بی‌پایه‌ی تعداد زیادی از دانشجویان این دانشکده، حاوی پیام‌‌های ناامیدکننده‌ای از سوی مدیریت دانشگاه است؛ این اقدام به منزله‌ی آن است که نه تنها مدیریت دانشگاه عزمی برای اصلاح رویه‌های ناصواب ندارد که با احضار جمعی دانشجویان فعال در این قضایا، قصد نشان دادن بی‌توجهی و دهن‌کجی به خواسته‌های به حق دانشجویان را دارد.

 (منتشرشده در نشریه‌ی صبح ـ شماره‌ی 157 - ‌دو‌شنبه 4 خردادماه 1388)